Czym jest ADHD?
ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, jest zaburzeniem neurorozwojowym. Oznacza to, że różnice w funkcjonowaniu pojawiają się już w okresie rozwojowym, choć nie u każdej osoby zostają wtedy rozpoznane.
Objawy ADHD dotyczą przede wszystkim trzech obszarów:
Nieuwaga
Może przejawiać się m.in. poprzez:
- trudność z utrzymaniem uwagi,
- szybkie rozpraszanie się,
- zapominanie o obowiązkach,
- gubienie rzeczy,
- popełnianie błędów wynikających z nieuwagi,
- trudność z kończeniem rozpoczętych zadań,
- problemy z organizacją i planowaniem,
- odkładanie zadań wymagających dłuższego wysiłku umysłowego.
Nadmierna aktywność
Nie zawsze oznacza bardzo widoczną nadruchliwość. U części osób może przyjmować formę wewnętrznego niepokoju, potrzeby ciągłego działania, trudności z odpoczywaniem czy poczucia, że „ciągle trzeba coś robić”.
Impulsywność
Może oznaczać m.in.:
- działanie zanim pojawi się czas na zastanowienie,
- przerywanie innym,
- trudność z czekaniem,
- szybkie podejmowanie decyzji,
- reagowanie pod wpływem emocji,
- trudność z zatrzymaniem rozpoczętego działania.
ADHD nie jest jednak wyłącznie problemem z koncentracją. Bardzo często wpływa również na funkcje wykonawcze, regulację emocji, organizację codzienności, relacje, naukę, pracę, odpoczynek, sen czy sposób odżywiania.
ADHD u osoby dorosłej
ADHD nie kończy się wraz z ukończeniem szkoły.
U osoby dorosłej objawy mogą być mniej widoczne dla otoczenia, ale nadal znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie.
Warto rozważyć konsultację diagnostyczną, jeśli często pojawiają się:
- odkładanie zadań do ostatniej chwili,
- trudność z rozpoczęciem nawet ważnych obowiązków,
- chaos organizacyjny,
- problemy z planowaniem,
- zapominanie o spotkaniach i terminach,
- częste gubienie rzeczy,
- trudność z utrzymaniem uwagi podczas rozmów, zebrań czy czytania,
- rozpoczynanie wielu projektów bez ich kończenia,
- impulsywne decyzje,
- trudność z zarządzaniem czasem,
- częste spóźnianie się,
- trudność z wykonywaniem monotonnych zadań,
- potrzeba silnej stymulacji,
- wewnętrzny niepokój,
- trudności z regulacją emocji.
Wiele osób dorosłych przez lata wypracowuje strategie, które pozwalają im kompensować trudności. Z zewnątrz mogą funkcjonować bardzo dobrze, podczas gdy utrzymanie organizacji, terminowości i kontroli nad obowiązkami kosztuje je ogromną ilość energii.
ADHD u kobiet – dlaczego może pozostać niezauważone?
ADHD u dziewcząt i kobiet przez wiele lat może pozostawać nierozpoznane.
Jednym z powodów jest to, że nie każda osoba z ADHD prezentuje wyraźną nadruchliwość czy impulsywność. U części kobiet bardziej widoczne są objawy nieuwagi i trudności wykonawcze.
Mogą pojawiać się:
- zapominanie,
- chaos organizacyjny,
- odkładanie obowiązków,
- trudność z rozpoczęciem zadania,
- poczucie przeciążenia codziennością,
- problemy z zarządzaniem czasem,
- silne reakcje emocjonalne,
- trudność z odpoczynkiem,
- ciągłe nadrabianie zaległości,
- poczucie, że trzeba wkładać bardzo dużo wysiłku w rzeczy, które innym przychodzą naturalnie.
Niektóre kobiety przez lata próbują kompensować trudności perfekcjonizmem, bardzo rozbudowanymi systemami organizacji czy pracą „na ostatnią chwilę”.
Dlatego w diagnozie ADHD ważne jest spojrzenie nie tylko na to, czy dana osoba radzi sobie z obowiązkami, ale również jakim kosztem to robi i jakich strategii potrzebuje, aby utrzymać codzienne funkcjonowanie.
Kontakt
Strona www stworzona w kreatorze WebWave